Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΛΥΡΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ (Η ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ)

Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΛΥΡΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ (Η ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ)Συγγραφέας: Δάλλας, ΓιάννηςΤεύχος: 17

3,00€

Σελίδα στο τεύχος: 23
Σελίδες: 13
Ο Σικελιανός, πραγματικά, από την αρχαϊκή σκοπιά του προσλαμβάνει την εντύπωση του κόσμου με την αίσθηση του, σαν εικόνα. Και απ' τη μετακλασική του εποπτεία τη φορτίζει και την αναμεταδίδει οραματικά, και πάλι σαν εικόνα. Όχι σαν αφήγηση οπλισμένη με τα σκεπτικά του κριτικού ρεαλισμού, που είναι λ.χ. η γλώσσα του Καβάφη. Ούτε και μελωδικά με την απόσταξη του λόγου και με την υποβολή του ιδανισμού που αποζητούσε ο Σολωμός. Άλλωστε και ο συγκρητισμός του, όπως λ.χ. φαίνεται στις πέντε Συνειδήσεις και ωριμότερα στα Ορφικά και στους Ιμέρους του, είναι άλλου γένους και άλλου στόχου από του Καβάφη. Και ενώ εκφραστικά σκοπεύει, με τα έργα ειδικότερα της μέσης -θεολογικής του- περιόδου, προς την ποίηση την καθαρή (όπως έκτακτα τα δείχνει η εξαιρετική Μήτηρ Θεού του), μένει γενικότερα εντεύθεν του απρόσιτου σολωμικού προτύπου του. Κάνει επί του προκειμένου ό,τι κάνει με την άλλη γλώσσα του και τη λογιοσύνη του ο Κάλβος. Χάρη στην εικαστική του φαντασία περιγράφει, οραματίζεται, διανοείται ΜΕ και ΜΕΣΑ απ' την εικόνα: την εικόνα του έξω και του μέσα βλέμματος. Συγκροτώντας ένα σύστημα ποιητικής που αναπτύσσεται εξελικτικά σε τέσσερις βαθμίδες.
Δάλλας, Γιάννης

Ο Γιάννης Δάλλας γεννήθηκε το 1924 στη Φιλιππιάδα. Είναι ποιητής, νεοελληνιστής και μεταφραστής έργων της αρχαίας γραμματείας. Σπούδασε κλασική φιλολογία στην Αθήνα. Υπηρέτησε στη μέση και στην ανώτατη εκπαίδευση (καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και του Τμήματος Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου). Eξέδωσε δεκατρείς ποιητικές συλλογές από τις οποίες οι δέκα πρώτες περιέχονται στη συγκεντρωτική τους επανέκδοση "Ποιήματα 1948-1988" (Νεφέλη, 1990) και οι τρεις επόμενες είναι οι: "Αποθέτης" (1993), "Στοιχεία ταυτότητας" (1999) και "Γεννήτριες" (2004). Επίσης σειρά συγκεντρωτικών μελετημάτων ("H δημιουργική δεκαετία στην ποίηση του Βάρναλη" και "Κωνσταντίνος Θεοτόκης, κριτική σπουδή μιας πεζογραφικής πορείας"), φιλολογικές εκδόσεις των πεζών του Κωνσταντίνου Θεοτόκη (Διηγήματα, Oι σκλάβοι στα δεσμά τους), των συνθετικών συλλογών του K. Βάρναλη ("Σκλάβοι πολιορκημένοι" και "Tο φως που καίει") και των έργων του A. Κάλβου ("Ωδαί", "H Ιωνιάς", "Oι Ψαλμοί του Δαβίδ"). Δημοσίευσε ακόμη δύο κριτικά βιβλία γύρω από το θέμα της ποιητικής και το θέμα του κλασικισμού του Κάλβου και άλλα τέσσερα για την ποίηση του Καβάφη (από τα οποία, τα σημαντικότερα είναι τα: "Καβάφης και ιστορία" και "Ο Καβάφης και η δεύτερη σοφιστική"). Αρκετά δοκίμια που αναφέρονται σε θέματα και κείμενα της παλαιότερης, της μεσοπολεμικής και της μεταπολεμικής λογοτεχνίας ("Εποπτείες A΄", 1954, "Υπερβατική Συντεχνία", 1958, "Πλάγιος λόγος", 1989, "Ο ποιητής Μίλτος Σαχτούρης", 1997, "Ευρυγώνια", 2000, "Μανόλης Αναγνωστάκης - Ποίηση και ιδεολογία", 2000). Tο 2002 κυκλοφόρησε στις εκδόσεις "Άγρα" το βιβλίο του "Σκαπτή ύλη - Από τα σολωμικά μεταλλεία". Είναι επίσης συστηματικός μεταφραστής των αρχαίων λυρικών και των Αλεξανδρινών ποιητών: "Αρχαίοι λυρικοί" ("Χορικολυρικοί", "Μελικοί", "Ελεγειακοί", "Ιαμβογράφοι"), τα "Επιγράμματα" του Καλλίμαχου και "Tα δημώδη των αρχαίων" και "Αττικά συμποτικά", 2001). Τιμήθηκε με τη διάκριση του πρώτου Κρατικού Βραβείου Κριτικής και Δοκιμίου (1987) και του Μεγάλου Βραβείου Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του (1999).

Επιλέξτε νομό για να δείτε τα μεταφορικά του προϊόντος:

* Για πιο ακριβή αποτελέσματα προσθέστε όλα τα προϊόντα στο καλάθι σας και υπολογίστε τα μεταφορικά στην ολοκλήρωση της παραγγελίας. Οι δυσπρόσιτες περιοχές επιβαρύνονται με 2.5€

Στείλτε μας την απορία σας για το άρθρο.